Dieta Dukana – na czym polega i czy warto ją stosować

Dieta ma cztery etapy: fazę uderzeniową, w której je się prawie wyłącznie chude produkty białkowe; fazę naprzemienną, w której dni białkowe przeplatają się z białkowo-warzywnymi; fazę utrwalania z powrotem części węglowodanów oraz fazę stabilizacji na stałe. Codziennym elementem są otręby owsiane.

W pierwszych fazach jadłospis jest ubogi w warzywa, owoce i pełne ziarna, więc brakuje błonnika i części witamin – częste są zaparcia i zmęczenie. Dieta nie jest dla osób z chorobami nerek, kobiet w ciąży i karmiących ani osób z zaburzeniami odżywiania, a restrykcyjne zasady utrudniają utrzymanie efektów.

Faza uderzeniowa trwa zwykle 1–10 dni i obejmuje niemal wyłącznie produkty białkowe: chude mięso, ryby, jaja i odtłuszczony nabiał oraz łyżkę otrębów owsianych dziennie. W fazie naprzemiennej dni białkowe przeplatają się z dniami białkowo-warzywnymi – aż do osiągnięcia docelowej masy ciała.

Faza utrwalania trwa zwykle 10 dni na każdy utracony kilogram i stopniowo wprowadza owoce, pieczywo, ser i produkty skrobiowe. Faza stabilizacji ma trwać do końca życia: jeden dzień czysto białkowy w tygodniu i 3 łyżki otrębów owsianych dziennie.

W fazie uderzeniowej często pojawiają się zaparcia, nieświeży oddech, zmęczenie, bóle głowy i spadek energii na treningach – to skutek bardzo małej ilości węglowodanów i błonnika. Brakuje też witamin i składników mineralnych z warzyw, owoców i pełnych ziaren.

Dieta jest przeciwwskazana przy chorobach nerek i wątroby, dnie moczanowej, w ciąży i podczas karmienia, u dzieci i nastolatków oraz u osób z zaburzeniami odżywiania.

Szybki spadek wagi w pierwszych tygodniach to w dużej mierze woda i glikogen, które wracają po przywróceniu węglowodanów. Dlatego ważne jest stopniowe wychodzenie z diety i trwała zmiana nawyków, a nie powrót do dawnego jedzenia.

Pomaga regularna aktywność fizyczna, zwłaszcza trening siłowy, oraz utrzymanie wysokiego spożycia białka i warzyw także po zakończeniu redukcji.